sedang gembira

masa: 2.20pm

lokasi: kedai runcit uncle... whatever his name! @ stesen KTM Bukit Mertajam

sy sakit tekak. da ada org bebel supaya segera membeli strepsil. since tren mang kompom lambat ag, maka, sy terasa nk pegy membeli dan belah kat sebuah kedai runcit. beg laptop n beg silang pink sy, sy x tinggal. dalam erti kata laen, sy bawak! sy jalan buat bodoh. terasa ada mata yg memandang. sy wonder! diorg ada hutang dgn saya ke? sy ignore. dorg punya mata... sy ada hak ke?

100 plus yg dah beli di kedai yg sma td maseh dtangan. mata melilau mencari packaging2 cekelat yg mungkin ada berupa strepsil. serius melilau. mulut terasa berat nk tnya. uncle tuh tgk je sy.. tp ada sy kesah ke... bukan sy mencurik pon. sy mencari je. xde! mang xde... sy jumpe woods je.. ok ke? xpenah beli. sbb memikirkan ada yg membebel, maka sy amek, n letak kat kaunter. turut tidak dilupakan kit kat. mungkin ada masa nnty sy perlu 'rehat sebentar bersamanya'. ini adalah unsur2 positioning dlm marketing. lupekan.

"uncle, woods ni bape henget?"

uncle ensem menjawab : 1.50 la itu. 

harga kit kat dibelek. 1.20. maka jumlahnya = 2.70.

not singget 3 helai disua.

balance 30 sen dikembalikan.

uncle ensem tnya ag: "u itu... belaja lagi ka?"

"ha'ah...." pendek. sambil mengangguk. dan senyum.

tnya uncle tuh lagi : "oooo... tingkatan berapa?"

sy dlm hati dah macam... speechless! tingkatan??! yeay! i'm look young yaw! n i luv it so much.

untuk tidak menipu seperti selalu... sy jawab : "sy student u la uncle. uitm.. arau. skang sy nk p arau la ni"

sy senyum da mengangguk.

 dgn itu, kedai tuh makin jauh ke belakang. 

terasa sedikit kembang.

going 2 b 24years old this april but sumbody still asking me.... tingkatan berapa!

sy gembira

ini serius!